Toyota Corolla Cross

Minimaal nieuw, maximaal goed
De Corolla Cross is vernieuwd. Maar dat betekent niet dat hij heel anders is. Op kleine puntjes is hij net even wat beter. Maar ook met de ‘oude’ doe je een prima koop. Omdat hij bijna hetzelfde is.

Honinggraat
Laten we beginnen met de wijzigingen. In 2025 werd, dat is ook de grootste wijziging, de complete neus op de schop gegooid. In plaats van de stoere megagrille waarmee hij gepresenteerd werd, krijg je nu een soort van dichte neus, behalve dan dat hij niet dicht is. Er zitten honinggraatachtige gaten in voor de broodnodige koeling. En, mits je de Executive-versie neemt, is de strip tussen de koplampen en boven het logo ook verlicht. Dat is niet de enige keuze, want er is tegenwoordig ook de GR Sport. Die heeft een andere voorkant, sportievere dempers en een licht aangepaste stuurbekrachtiging. En de nodige GR-logo’s.

Nieuwe buitenspiegels
Vanbinnen is er ook een klein beetje gewijzigd, maar alleen de middenconsole. De plek waar de versnellingspook op staat is nu een met pianolak afgewerkt plateau en de knoppen voor de stoelverwarming (afhankelijk van de uitvoering) zitten nu meer in het zicht. Over zicht gesproken, de buitenspiegels zijn ook nieuw, naar het model van de C-HR. Ze zijn iets kleiner en dat moet windgeruis op de snelweg beperken. Ook zoiets, maar dan zonder nut, is de versnellingspook die anders is. Het is maar dat je het weet…

Zuiniger
Als je met de auto wilt gaan moet je eerst nog een keuze gemaakt hebben. Elke Corolla Cross is hybride, maar de vraag is welke je wilt. Hij is er met een 1.8-liter benzinemotor met 140 pk en een 2.0-liter met 178 pk. Voorheen waren dat 196 stuks, maar dat is teruggeschroefd naar 178 pk vanwege de Europese uitstooteisen. Dat is eigenlijk ook de 2.0 die je moet hebben, want hij is even snel, maar (in ieder geval in theorie) wel zuiniger. Voor de meeste Nederlanders volstaat gewoon de 1.8 ‘Hybrid 140’, ongeacht welke middenconsole je hebt.

Subwoofer
Niet elke Corolla Cross is even ruim. De sterkere aandrijflijn heeft iets meer ruimte nodig, net als de (optionele) subwoofer. Dat resulteert in een bagageruimte van tussen de 417 en 436 liter. Dat is gewoon keurig en je kunt het makkelijk uitbreiden, want de rugleuning van de achterbank is (in twee delen) verstelbaar. Toegegeven, het effect is niet heel groot in de kofferbak. Voor de achterpassagiers is het daarentegen erg nuttig, want je hebt je zitpositie zelf in de hand. Eentje die rust op de uitklapbare middenarmsteun. Die vind je voorin trouwens ook, net als meer dan genoeg ruimte. Achterpassagiers profiteren bovendien van eigen ventilatieroosters.

Ongewijzigd
Het grootste deel van de auto is echter ongewijzigd gebleven. Dat gaat van de sleutel tot de materialen op het dashboard en van de handgrepen tot de basisaandrijflijn. Wel anders zijn onder andere de wielen, sommige kleuren en de achterlichtunits. En alle eerder genoemde zaken, natuurlijk. Het was én blijft echter een praktische en ruime auto. Eentje die bovendien zuinig is, want het verbruik op de Duitse website Spritmonitor is gemiddeld (zowel de Hybrid 140 als de 180 en 200) 1:19, en het is niet moeilijk om dat te verbeteren. Dus facelift of niet, hij doet ongeveer alles goed.